sobota, 28 marca 2015

Fotografia portretowa, pomysły, porady, przykłady.

            Najciekawsze i zarazem najtrudniejsze w dziedzinie fotografii, zawsze będą portrety. Bo nie wystarczy tylko sfotografować popiersie. Portret musi wyrażać coś więcej.
      Warto dołączyć wszelki dynamizm, czyli po prostu przechylić głowę, lub usiąść lekko bokiem - to wystarczy, aby nie wyjść faktycznie jak posążek.
      Ramiona nie powinny być wtedy przyciśnięte do tułowia, szczególnie jeżeli model ma nieco więcej tłuszczu, niż Chodakowska. Ręka wyda się potężna, i eksponat będzie wyglądać grubiej, niż w rzeczywistości.
      O świetle do zdjęć wypowiadać się nie będę, nie mam doświadczenia. Mam zwyczaj korzystamć z tego co jest mi dane, np słońce.
      Bez względu na wszystkie przeciwności losu, obiektyw powinien być skupiony na oczach. Ostrość uszu, czy brody, nie upiększą portretu.
      Wiemy już, że człowiek ma swój lepszy i gorszy profil. Trzeba go rozpoznać i zawsze ustawiać modela z tej lepszej strony.


      Najczęstszym błędem początkujących, jest umieszczanie modela w samym centrum kadru. Nie wiem skąd przekonanie, że zdjęcia zawsze robi się vis a vis przedmiotu.
      Zdjęcie należy podzielić na 9 równych części, (przeważnie aparaty mają w opcjach nakładanie "siatki", nawet kompakty). Następnie, umieścić modela w jednym z tzw. mocnych punktów, (czyli w miejscach przecięcia się linii). Dzięki temu model zyska dynamizmu, a resztę zajmie tło, czyli dodatkowy kolor, światło, rozmycie, coś co ma dodać uroku.
      Najlepszą bronią przeciwko nudzie na zdjęciu jest zmiana perspektywy.

      W opinii wielu osób, największą głębię i siłę wyrazu mają zdjęcia czarno-białe. Dlatego często wydaje się nam, że przekonwertowanie do odcieni szarości pozwoli nam "uratować" zdjęcie. To często się sprawdza - wówczas nieostrość i ziarno nie odwracają tak uwagi.
      Stosowałam ten trick w fotografii koncertowej. Było to szczególnie pożądane przez zespół, ponieważ dodatkowo jeżdżąc z nimi w trasy, gdzie występ za występem i wciąż na scenie wyglądało wszystko bardzo podobnie. Zmiana kolorystyki miała tutaj jeszcze jeden atut - pozwalała na odróżnienie "piątku od soboty". Zaś jakość zdjęcia nabierała innego zupełnie znaczenia jak i klimatu.
      Metoda ciekawa, obróbka prostsza, nie odradzam, ale...
      Ale największą sztuką jest zrobienie takiego zdjęcia od razu z miejsca - wykonując je. Znam osoby, które twierdzą, iż czarno-białe zdjęcia znajdują się na wyższym poziomie artystycznym. Trzeba jednak uważać, aby nie wpaść w pewną pułapkę, bowiem sam kontrast odcieni szarości nie wykona za nas pracy i nie stworzy takiego zdjęcia o jakim marzymy. W przypadku czarno-białych ujęć, komponowanie i kadrowanie obrazu jest jeszcze bardziej istotne niż w fotografii barwnej. Lepiej jednak skupić się na innych walorach obrazu, a później podczas obróbki komputerowej, sprawdzić jak będzie wyglądało najlepiej.
      Nie każde wykonane czarno-białe zdjęcie, może być monochromatyczne. Zależy to głównie od ekspozycji i oświetlenia, znaczy to, że cel trzeba uchwycić w najlepszym dla niego świetle (tudzież zacienieniu). Ś w i a t ł o c i e ń.
      Odcienie szarości są szczególnie ważne przy portretach. Pomagają oddać właściwy odcień skóry i rysy twarzy.


      Twarze i emocje zaś bardziej wyraziste, kolor często przysłania treść zdjęcia. Wszystko zależy absolutnie od modela i tego, na co właściwie chcemy zwrócić uwagę.
      Kto z was podejmował się fotografii portretowej?

1 komentarz:

  1. :D Ja ciągle robię portrety swoim dziewczynkom ;). Od lat próbuję zgłębiać tajniki fotografii, jak dotąd bezskutecznie. Robię zdjęcia ,,na czuja" ;P. Z 50 wykonanych fot, któraś musi wyjść zadowalająco ;)!!! Niezbyt mądra to filozofia, więc rady jakie podajesz na pewno mi się przydadzą :D.

    Dziękuje Ci serdecznie za miły komentarz pod moim ostatnim postem :D. Jestem już w domu i powoli się rozkręcam :D.

    OdpowiedzUsuń

Notuj śmiało każdą swoją myśl. Liczę, że wpisy będą na temat, puste spamy kasuję.
Bądźmy kulturalni, o tym nigdy nie zapominajmy, wszak słowo obrazuje naturę człowieka.